۲ روز بعد :

حکایت اول
من و علیرضا  و حسین  در سواحل زیبای گوا در حال قدم زدن و شنا کردن و قایق سواری و البته چون کریسمس بود و چند روز مونده به سال ۲۰۰۷ میلادی ، گوا خیلی شلوغ ... خلاصه تا چشم کار می کرد توی سواحل گوا ادمیزاد لخت و کون پتی ریخته بود که اکثرا هم اروپایی بودند... یه شب طبق معمول در حال قدم زدن کنار ساحل بودیم که ۲ عدد فرشته جهنمی از کنار ما رد شدن و یکی از اونا به طرف ما برگشت و لبخند زنان گفت : hi guys ....

دیدم علیرضا میگه راجو اینا تو رو میشناختند مگه ؟ منم گفتم : نه بابا من که اینا رو نمیشناسم ، اما ظاهرا این بندگان خدا فروشنده کالایی می باشند که اینجا متقاضی زیاد داره که باعث فرو نشاندن اتش شهوت این جمعیت ... به دست میشه، دیدم علیرضا و حسین خان ما چشمانشان برقی زد و میگن : راجو بریم با اینا صحبت کنیم ببینیم قضیه از چه قراره و ما هم که با بی میلی و از سر اجبار رفتم که با اینا صحبت کنم ( بی میلی و از سر اجبار رو داشتی رفیق ، یکی من راست میگم یکی پینوکیو )

راجو :hi ladys

فرشتگان جهنمی : hi

........(بعد از  کمی لاس زدن )

راجو: ?ok how much

فرشته جهنمی : ۲۰۰۰روپیه ( چهل هزار تومان)

راجو: ? for one night

: no baby , only for one trip

راجو:(تخفیف دانشجویی)  we are student , can you give us some student discount

فرشته جهنمی :

حکایت دوم:

بعد از کلی شنا کردن تو اقیانوس و قایق سواری و ..کلک بازی به اتفاق علیرضا و حسین اومدیم لب ساحل که واسه خودمون روی یکی از این صندلی های توی ساحل لم بدین و حمام افتاب بگیریم که دیدم این علیرضا گیر داده و میگه راجو بیا اینجا وایسا می خوام ازت عکس بگیرم . ما هم که فکر کردیم لابد کلی خوش تیپ هستیم و این علیرضا می خواد از ما عکس بگیره و توی چت روم عکس ما رو به جای خودش به دخترا قالب کنه تا دخترا رو تور بزنه ، رفتیم جای مورد نظر ایستادیم و علیرضا خان هم اماده عکس گرفتن ، اما یه کم که دقت کردم متوجه شدم با توجه به زاویه ای که علیرضا دوربین رو گرفته بنده اصلا توی کادر نیستم ... به علی میگم : علی من فکر کنم توی کادر نیستما... میگه : نه راجو خیالت راحت باشه ، عکس توپی میشه ، دارم از یه زاویه هنری ازت عکی میگیرم ....  عکس رو این پایین خودتون ببینین .... زاویه هنریش خیلی باحاله